Hiç başucu kitabım olmadı.
Hiçbir kitaba güvenemedim başucu kitabım olacak kadar. Zamanında beni heyecanlandırmış, şaşırtmış, ağlatmış ve hatta korkutmuş şeylerin bugün, şu an hiçbir his yaratmama olasılığından korkuyorum çünkü. Hala en sevdiğim film 10 küsur yaşında izlediğim "ayı" en sevdiğim kitapsa yine aynı yaşlarda okuduğum "sineklerin tanrısı".
Herşeyin garip bir merak uyandırdığı, küçük şeylerin büyük etkiler yarattığı 10 küsurlü yaşlarda bıraktığım şeyler... Ne kadar istesem de yeniden okumayı/izlemeyi/görmeyi göze alamadığım kitaplar filmler yerler...
Çocukça biliyorum ama sorun da bu ya zaten; büyümekten korkuyorum; 24 yaşındayım ve büyümekten korkuyorum.
Büyümekten daha fazla korkmadığım zaman -60lı 70li yaşlarımda belki?- yeniden ziyaret edebilirim 10küsur yaşımda bıraktıklarımı. Evet belki bir liste yapar ve korkusuzca 10 küsur yaşındaki benin kapısını çalarım. Hala en sevdiğim filmin "ayı" ya da en sevdiğim kitabın "sineklerin tanrısı" olduğunu görürsem biraz da sevinirim belki.
Büyümediğime.
1 yorum:
balonları hep sevmişimdir renga renk, hele ucan balon ise gök yüzüne bırakmayı ve yavaş yavaş gözden kaybolmasını seyretmeyi... hep uzaya gitmek istemişimdir (5 yaşından beri hayalim uzay kondu bilim adamı olmak) bu dünyaya dışarısından bakmak nasıl bir şey acaba? küçükken uçan balonların ipnine küçük oyuncak sandıklar bağlar gök yüzüne bırakırdım ve içine bindiğimi hayal ederdim. gökyüzü, uzay, sonsuzluk ve bana küçücük gelen dünyam... şuan 26yaşındayım 27'ye merdiven dayadım hala en sevdiğim kitap küçük prens ve martı jonathan ve hala canım sıkıldıgımda, mutsuz oldugumda ilk açtığım baş ucu kitaplarım... bana çocukluğumu, hayallerimi ve hiç bir zaman hayal kurmaktan vaz geçmememi hatırlatıyorlar. evet buyudum ama içimde hala o meraklı, dünyayı ve daha fazlasını öğrenmeye aç çocuk duruyor, hiç değişmedi ki. hiç bir zaman vaz geçmedi sıkılmadı çocuk olmaktan!..
Yorum Gönder