Hiç gördügünüz rüyayı hatırlayamadıgınız ama sizde bıraktıgı duygudan da kurtulamadıgınız oldu mu? Son günlerde gercek denilebilecek kadar net rüyalar görüyorum ve hemen hatırlamıyorum. Sonra alakasız bir zamanda alakasız birşey yaparken, birşey söylerken, bir yerlere giderken bir anda hatırlamaya başlıyorum. Buraya kadar bir acaiplik yok aslında.. Acaip olan hatırladıktan sonra o rüyanın bıraktıgı duyguyla hareket etmiş olduğumu farketmek. Bu cok korkunç bir his işte. Eski bir kırgınlığın -nedenini hatırlayamayacak kadar eski bir kırgınlığın- yıllar sonra bile yüreğinize yerleşip hiç gitmemesi gibi.. O silik hatıranın bıraktığı hissi hep tasıdığınızı farketmek gibi.. (Oysa ben hafızası zihnini yanıltan o her daim mutlu insanlardanım.)
Her neyse dün rüyamda korkunç biriydim. Sabah kendimi tüm dünyaya affettirme hissiyle uyandım. Tam o sırada bir cocuk tüm içtenligiyle "Bir cocugun hayatından daha degerli ne olabilir ki" dedi. O çirkin rüya iyi şeyler yapmaya calışan iyi bir insan oldugum gerçegini değiştirmedi tabi ama görmediğim seyleri görmemi sagladı. O reklamı sürekli duyup da birkaç dakikamı ayırmadıgımı, benim gibi o reklamı sürekli duyup da birkac dakikasını ayırmayan ne kadar cok insan oldugunu, krizin en cok o küçük cocukları vurdugunu görmemi sagladı. Böyle zamanlarda ilk bağışlardan kısılır; o cocuklar için o bağışların bağıştan fazlası oldugunu görmeden.. O bagışların onlar için hayat olduğunu görmeden.. Aslında onların hayatlarından kıstıgımızı görmeden.. Herkesin yapabileceği birşey var. Gelin cocuklarla ve aileleriyle ilgilenin ya da acın internet şubenizi bağış yapın. Kullanmadıgınız ama giyilebilecek durumda olan giysilerinizi bağışlayın. Oyuncak bağışlayın, kan bağışlayın ya da sadece etrafınızdakilerin görmesini sağlayın.
Yeter ki bişeyler yapmak isteyin!
Onlar için yapacağınız herşey cok önemli! Siz cok önemlisiniz!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder