Teşekkürler..

Kafamı toparlayıp taslaklarda birikmiş onlarca yazıdan birini bitirmek yerine, yeni yaşıma girerken yeni bir yazıya baslıyorum. Çünkü ne 64 model mustang'den, ne bol acılı patlamış mısırdan, ne son gittiğim filmden, ne son okuduğum kitaptan bahsetmek istiyorum. Bu seferlik sadece teşekkür etmek istiyorum sadece..

Anneme 24 yıldır her yeniyıl birlikte süslediğimiz ağaçlar için, babama sonunu yazmam için bıraktığı kitap için, çiğdeme 13 yıldır her esprime gülüp komik olduğumu düşümemi sağladığı, ahuya gelmek bilmeyen esprilerimi sabırla beklediği için, emire huysuz yanı olmama izin verdiği, selene mızmız küçük kardeşlerin herşeyden çok sevildiğini gösterdiği için, yetkine hüngür sümük ağlarken bile beni güldürebildiği, cerene harikalar diyarından kaçıp alice'im olduğu için, zeynep' e 5 sene boyunca gamzelerini paylaştığı, begüme onu her gördüğümde yüzüme istemsizce yerleşen gülümseme için, doraya bu çekilmez kızı 2 sene çektiği ve ilişkilere inanmamı sağladığı için..ve hayatıma giren herkese bana kattıkları, benden götürdükleri, beni ben kadar coğaltıp, ben kadar bıraktıkları için..Şimdilik küçük şeyler için teşekkür ediyorum. Büyük şeyler için daha vaktim var. Yarın, öbürgün, ondan sonraki gün, hergün..

Sizi seviyorum iyi ki varsınız..